өмірімнің шежіресі

21

 главная                                        вернуться 

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32

 

АЛЛА ТАҒАЛАНЫ ОЙЫНШЫҚ

ЕТКІСІ КЕЛГЕН ОҢБАЙДЫ

 

Осы күнде кім көп, көріпкел көп. Сол аруақты емші көріпкел, әулие т.б. киелі замандастарым өздерінің халқына адал қызметін шындықпен, Алла жолымен атқарып жүр ме? Неге халық кейінгі кезде осыларға сенімсіздікпен, күдікпен қарайтын болды деген ойға келемін.

Осы заманның құрметті адамдары қатарында қасиетті емшілер де баршылық. Бұлардың көбі халқына игілікті қызметтер көрсетуде. Сауаттылары да жоқ емес. Бұған дәлел әйелдердің республикалық діни қайырымдылық ұйымдарын басқаратын Сәуле қажы Бекенова мен Бағлан Сәрсенованың  және үгітшілер Захан Сәдібекованың (Алматы), Мәриямкүл Мұсатаеваның (Жамбыл), Гүлзәт Сәрсенбинаның (Талдықорған) – ислам дінінен ел арасында имандылық сабақтарын өткізуі қуанарлық.

Ал, уағында аттары дүркіреп шыққан, ел құрметтеген емшілеріміз Мәдина Досболаева, Рашида Ермекбаева, Әтіргүл Кенжебайқызы (Жамбыл) және Ванга апайдан бата алған көріпкел алматылық Ғалия Қасымовалар қайда?

Мақаланың басты тақырыбына себепкер болған жағдай жақында «Жас алаш» газетінің «Мыңда бір мезет» (МБМ) қосымшасында (18.04.1996 Ж.), осы газеттің жауапты қызметкері Әділбек Қабаның  «Алланың жолы – ақ жол» атты мақаласы жарияланды. Онда Әділбек інім: «Ақтөбеден шыққан Зәуре Әлиманова деген емші  әйел аспанға бірнеше рет ұшып барыпты. Зәуре Алла тағаламен сөйлесіпті. Арыстанбабпен қол алысып, пейішті аралап, тозақтардың халін біліпті. Ол тіпті өз келіні Гүлмираны да бірге апарып қайтыпты. Ал, Гүлмира аспанда жер бетінде жоғалып кеткен қыз-келіншектерді көріпті. Зәуре жаңа жылда ұшып жүріп, аспанда алматылық «ұшқыш-ғарышкер» Эльвирамен кездесіп, оның дастарханынан дәм татыпты.  «Ғарышкер» Зәуре аспан әлемін тазалап қайтыпты», - деп кете береді. Барлық құдірет бір Алланың қолында екеніне сенсек,  «өз құдіретін өзі танымаған» жын-пері қуып жүргендерді үгіттеу журналистің болашақ тағдырына қандай абырой әперер екен?

Алла тағаламен байланыс жасап сөйлесті-мыс деген Зәуреш бірінші әйел емес. Бұдан төрт жыл бұрын дәл осы газетте Алла тағаланың тұрақты елшісі, марқұм Қайырлы Біләлқызы Шалабаева жөніндегі Әділбектің мақаласы ел ішінде түрлі әңгімеге өзек болмады ма? Артынан сол әйел қайтыс болып кетті.

«Ақыр заманды» да осы емшісымақтар жасай салады екен. Бұл жөнінде журналист Зинат Жалайырдың «Жас Алаш»-тың МБМ-інде «Ақыр заман бола ма» (10.11.1995) атты мақаласында әлдекімдердің еңбегінен көшіріп, кітап жазған алматылдық ерлі-зайыпты биоэнергетик «ұшқыш-ғарышкерлер» Эльвира мен  Александр Светловтардың «Махаткалар не дейді» кітабына тұсаукесер жасайды. Өзінше киелі рухпен физикалық дене байланысын түсіндіреді. Ел зәресін алады. Жарайды, қарағым, талабың таудай екен. Өзің білмегенге  жұғысып нең бар? Сонау 1992 жылдан бері бұл жөнінде проф. Құдайберген Бердіоңғаров («Горизонт», «Жас Алаш», «МБМ», «Денсаулық», «Парасат») журналдарында сіз білетін қазақ тілінде түсіндіріп қойған. Қорықпаңыз, Алматыда жер сілкінбейді. Ақыр заманның ауылы әлі алыс. Бізді жер сілкінеді деп қорқытқан Қытай және Израильдің шекесі қызып жатқан жоқ. Алла тағаладан жақсылық тілейік.

Сондай-ақ, біреуге ұсақ фантастика болғанымен, түсінігі нашарларды таңғалдыратын мына мақалаларға не деуге болады?

«Егемен Қазақстан» газетінде жарияланған «Жаратылыстың жұмбақ сырлары» (21.06.1995 ж.) деген мақала авторы Баймұхан Жақсыбековтың емшіні әулие деуі қалай? Әулие демесе қаламы жүрмей ме, қалай? Ал, емші өзінің жұма, бейсенбіде жотасы қысатынын, мысығы өзіне осы күндері қарсыласатынын, белінде ақ бура, жылан жатқанын, тіпті ғарышқа барып, бейтаныстарға ем жасайтынын және ферғаналық Софияша ауруға аруақ жіберетінін т.б. сырын айтады.

Елді қайран қалдыратын сондай материалдың бірі «Алматы Ақшамында» жарияланған «Кеспей, тілмей емдеймін» (авт. Өтепберген Ақыпбеков I/IX.1995 ж.) атты мақала. Онда автор ғайыптан түнгі сағат төрттен ауғанда жайнамазына «тәспих және жілік» түскен, адамдарды кеспей, тілмей емдейтін, тасқа «Жылаған» атасының тамғасы түскен Оңтүстіктің «Ақ Әулиесі» – Мәриям Бөрібаеваны жазады. Оның тасына ғалымдар ғашық-мыс.  Өйткені, тас «Метеориттен» түссе керек.

Мұны немен дәлелдемек? Филлипин әдісімен адамға операция жасаса шүкір. Мен тылсым күштің технологі ретінде, бұдан былай  мұндай мистикалық мақала болмауын тілеген болар едім.

Ғылымның қадірі кетті ме, жоқ, туыстық, жерлестік жеңді де, емшілердің (әйел) алды мойнына Қазақстан Ұлттық Академиясының «Алтыннан алқасын» тақты. Бұл қандай, ғылыми негізге сүйенді? Бұған медицина мамандары не дер екен? («Жетісу» 29.09.1995 және «Егемен Қазақстан» 5.10.1995 ж.).

Ертедегі құпиялы тылсым күш иелері  (бақсы-балгер, көріпкел, т.б.) ешқайсысы да жанама атаққа құмар болмаған. Өз құпиясын ашпаған, тек өзі сенген ұрпағына қалдырған. Немесе өзімен бірге ала кеткен. Қазақта осыдан бес ғасыр бұрын жазылған, құпиялықтың сырын ашқан еңбектер барын ескерсек, алдымен ізденіп, оқып, көргенді көңілге түйіп әрі елеп, оны журналистке жеткізген емші де және қаламгер де бақытты болары анық. Мен өзімнің киелі замандастарымнан және қаламгерлерден осыны өтінемін де.

Алда талай жақсылықтар күтуде. Оған жету, елбасының саясатын қуаттап, Құран Кәрімнің ілімінің заңдары мен пайғамбарымыз Мұхаммед (с.ғ.с.) хадистерін басшылыққа алу ләзім. Адам азбасын. Жер тозбасын. Рухани азудың жолынан, қара күштердің азғыруынан  Алла тағала елімді, жерімді және халқымды сақтасын!

Осыған ұқсас мақалалар «Семей таңы» газетінде «Имандылық таразысы» №88 (17246), 29.10.1996 ж., «Көкшетау» газетінде «Алланы ойыншық еткен оңбайды» №135. 21.11.1996 ж., «Жалған әулиелер жарға жықпасын», «Заң газеті» №10 (15). 11-17/03-1995ж.

«Заң» газеті, 24.07.1996.

 

ЖАСАНДЫ АҚЫЛГӨЙЛІКТЕН САҚТАСЫН

 

Соңғы жылдары қазақ жерінде бір ғаламат күш иелері, ашығын айтсақ, жаратушы Алла тағаламен тікелей тілдесетін, әрі оның айтқан  сөздерін жер бетіндегі пенделерге жедел жеткізетін «Пайғамбарлар» жиі шыға бастады.

Және оларды Түркістанда тумаса, Қожа Ахмет Яссауи кілеуетіне кірмесе, «ақ жыланы, қара бурасы» болмаса, Ферғанадағы Софияға ұқсамаса, тіпті болмағанда белгілі әулиелер мойынына тәспих тақпаса және кеңістікте қалқып жүрген метеориттердің сынығын алмаса, емшілік қонбайтын етіп көрсету тағы да баспа беттерінде көбеюде. («Егемен Қазақстан», маусым, 1995 жыл).

Осының салдарынан алға басқан жақсылық жолындағы әруақтардың еңбегі еленгені былай тұрсын, шырықты бұзған шытырман иелері дінімізді де, рухани-ағарту ілімімізді де өздерінің жеке иеліктеріне соғыспай-ақ ала бастады. Бұларға ықпал етіп, жағдай жасап жатқан кімдер екені қарны тоқ, қайғысы жоқ билеушілрге қажетсіз де сияқты, былыққан үстіне былыға берсін дей ме, бастарын шұлғып, құтты орындарында отыра беруде. Бұл қалай? Дегенмен, рухани азғындаудан сақтандыру жолында біраз еңбек етіп жүрген мамандардың газет, журналдарымыздың беттерінде жарияланып жүрген мақалалары адам санасының имандылығын байытары анық. Біздің де соларға үн қосып, жоғарыда айтылғандай өздерін әулие, керемет күш иесі етіп көрсететін бір автордың кітабын тілге тиек еткіміз келеді. Әрине, ол кітаптың авторы өткен жылдың соңында дүниеден өтіп кеткенімен, оның ойларының өрескелдігін, дінімізді шатастырып, жастарымызға теріс бағыт беретіндігін ескеріп, өзгелерді ондай шығармалардан сақтандыру мақсатында сөз етуді жөн көрдік.

Ол кітаптың аты – «Жасағанның жамағатқа өсиеті», – авторы Шалабаева Қайырлы Біләлқызы. Кітаптың аннотациясы былай басталады.

«Бұл кітап соңғы кезде халқымызға аты кеңінен таныс болған, керемет қасиет қонған, ғарыштан келетін құдіретті дауысты естіп, қағаз бетіне түсіруші Қайырлы Біләлқызының «Алла тағаланың жамиғатқа өсиеті» атты бірінші кітабы. Кітап халық бұқарасының қалың өкілдеріне, адам тәрбиесіне қатысы бар қызметкерлерге, мұғалімдер мен ислам дінінен дәріс алушылардың және жасөспірімдердің оқуына арналған. Әр отбасы мен мектептерге өте қажетті кітап.

Енді кітапқа көз жүгіртіп көрелік.

..Иса пайғамбар бірде ойға кетіпті. Ол жер бетінде өз бетімен тіршілік жасап, әртүрлі кәсіппен айналысып жүрген адамдардың барлығын бір төбенің басына жинап, жиналыс-жиын өткізуге ниет қылыпты. Сол ниетін іске асыру үшін жерге періштелер жіберіпті. Періштелер әлемді әр қырынан шарлап, зерттеп, халықтың ойын біліпті. Халықтың ойын білген соң барлық періштелер жиналып, Иса пайғамбарға келеді де, өз ойларын ортаға салады. Жер бетіне тарап кеткен адамдарды бір төбенің басына жинаудың қажеті жоқ. Жинаған күннің өзінде әлденеше миллиондаған адамдардың бір төбенің басына сыймайтындығын баяндайды.

Сонда Иса Пайғамбар әрі асығыс, әрі ағат ойлағанына өзінен-өзі кейістік білдірген екен. Шындығында жер бетіндегі адамдардың барлығын бір мезгілде, бір төбенің басына жинау қиын.

Сол үшін, Қайырлы, сен арқылы дүниенің төрт бұрышында ғұмыр кешіп, ұрпақ өсіріп отырған халыққа жар салып, олардың ақылына ақыл, қайратына қайрат, жігеріне жігер қосып, түйсік санасын оятатын мақал-мәтелдер, ой-дастандар жазғызып, тәртіп пен тазалыққа, ізеттілік пен имандылыққа шақыруды ниет қылдың.

 

Жасағанның елге хаты

Мен – Алла Тағаламын. Мен ел-жұртқа хат жолдаймын. Менің аузымнан жазып алушы Қайырлы Біләлқызы сынды ханым. Сендер, халқым, осы қысылтаяң уақытта менің өсиеттерімді орындасаңдар, әрі осы қиын заманнан сүрінбей өтсін деген ұйғарыммен сендерге осы хатты жазып отырмын. Ал, халайық, мен сөйлеймін, сендер құлақ түре тыңдандар.

Мен сендерге бір себеппен айтайын дегенім мынау:

Сендер адамдар, өз өмірлеріңді қысқартпай, өмірден өтіңдер. Аз күн ғұмыр кешсеңдер де адал болып, адам баласына зияндарың тимесін. Мен осыны қатты табыстап отырған себебім, Жер қатер үстінде. Осы қатерден елді аман алып қалып, адамды азаптан құтқару керек. Міне, осы жайлардың басын ашып бергім келеді. Сендер, адамдар ойламаңдар бұл кітап біреудің сандырағы деп тап осылай ойладың бар ғой, онда сол отырған жерінде ойсыратам. Сол үшін бұл кітаппен ойнамай, үйдің жоғарғы жағына іліп қой.

Мен осы кітап арқылы ел-жұртқа, бүкіл адам халқына жар саламын, елге өсиет жазамын. Менің хабарым елге тез тарасын деген оймен мына Қайырлы сынды ханымды маған көз тіккізіп менің аузымнан шыққан сөзді өзгертпестен жазып алсын деген үмітпен адамдар арасынан ерекше етіп жараттым. Мен елге өсиет айтамын, оны бар халыққа таратушы етіп өзіңді тағайындаймын.

Қайырлы, Менің халыққа айтарым көп. Тек сен, Қайырлы, айтпайды деме, шамаң келгенше менің айтқанымды түгел жазуға тырыс».

Міне, көріп отырсыздар, Қайырлы Құдаймен осылайша тікелей тілдесе береді. Өзі мұсылман бола отырып, әңгімені Библиядан, Иса Пайғамбардан бастайды. Және Иса төбенің басында тұрып жерге періштелер жібереді дейді. Біріншіден, періштелерді тек Алла ғана көктен жұмсап, пайғамбарлармен солар арқылы тілдеседі. Екіншіден, Алланы бас періште Жәбірейіл ғана көре алады. Үшіншіден, Иса періштелерді төбенің басында тұрып, қалай жерге жұмсайды? Міне, осының бәрі бір-біріне қарама-қайшы, адам иланғысыз, түсініксіз тіркестер.

Осы кітаптағы «Қайырлының өмірбаяны» деген тарауында мынандай жолдар бар: «Ал мынау, саған жаздырған сол Ғайса (Иса) пайғамбарға түскен Інжіл кітабының ішіндегі дұғадан үзінділер» (13 бет). Құдай оған неге Құранды ұсынбаған? Бұл жерде бір гәп бар секілді.

1993 жылы Библия аудару институтынан «Ізгі хабар» кітабы жарық көрген. Ол – Інжілдің қазақша ықшамдалып аударылған нұсқасы. Қайырлының жазбасындағы үзінділер де соған ұқсас. Қайырлының емшілік құдіреті де Исаның құдіретінен қалыспайды. Қайырлыны бірде суға батып бара жатқан жерінен белгісіз бір күш оны судан көтеріп алып, жағаға аяғынан тік қояды (8-бет). Мұндай эпизод «Ізгі хабарда» да кездеседі. «Шәкірттер көлдің үстімен жаяу жүрген оны (Исаны) байқап қалып, зәрелері ұшады» (54-бет). «Қайырлы қатты ауырып жатқан құрбысын үш күн емдеп жазып жіберуі де (14-бет) «Ізгі хабардағы» Исаның шетелдік әйелдің жынданған қызын жазып жіберуімен сай (57-бет).

Өсиеттің ұқсаса жерлерін тәпіштеп тере бермей, енді кітаптың «Ақыл-ой туралы» деген тарауынаа біраз үңіліп көрейік:

– Ойлап істесең, ойыңа жетесің,

– Ойлап істеген – айқын іс.

– Атаның атын бала шығарады,

– Айтыссаң жеңетін бол.

– Айтыспаған үйдей пәледен құтылады.

– Арам адам кекшіл болады.

– Адал адам текшіл болады, - деп кете береді.

Осы жерде алдымен айтарымыз ойдан шығарғаны бар, теріп алғаны бар, осындай мақал-мәтелдерді құдайдың жаздырған сөзі демей-ақ, «Қайырлының қанатты сөздері» деп өз алдына кітапша етіп бастырғанда, әлдеқайда тиімді болар еді ғой. Өкінішке орай: олай етпеген, жазылғанның бәрі Алланың айтқандары болған да қойған. Тіпті кейбір мақал-мәтелдерді көпе-көрнеу қате айтқызып, Құдайға күпірлік келтірген.

Нақтылы мысалдарға жүгінейік:

– Айтыспаған үйдей пәледен құтылады (Дұрысы: «Үндемеген үйдей пәледен құтылады»).

– Өзегі өртенген үрлеп ішеді. (Дұрысы: «Ауызы күйген үрлепп ішеді»).

– Жалғыз ағаш тоғай емес. (Дұрысы: Жалғыз ағаш орман емес).

– Жаман адам бергенін айтады, (Дұрысы: Жаман адам бергенін айтады, жақсы адам қиындықты жеңгенін айтады).

– Шүберек – адам көркі, жапырақ – ағаш көркі. (Дұрысы: «Адам көркі – шүберек, ағаш – көркі жапырақ»).

– Арық атқа жал бітсе, жанына адам жолатпас. (Дұрысы: «Жаман атқа жал бітсе, жанына торсық байлатпас»).

– Дүние екі келмейді, жаман адам жақсылыққа сенбейді. (Дұрысы: «Дүние екі айналып келмейді, шабан ат қатты желмейді»).

Рас, мақал-мәтелдердің барлығы бірдей жаман дей бермейік, әсіресе, кейбір аңыз әңгімелерінен ғибрат аларлық, үлгі-өнеге тұтарлық жерлері де баршылық. Алайда олар да Алланың айтқандары емес, Қайырлының өз жазғандары ғой.

Қайырлы бұл кітабында адам сенгісіз сөздер айтады: «Қайырлы ханым, шыр етіп дүниеге келгенде-ақ Алла тағала оны аспан әлеміне айырбастап әкеткен екен» - дейді (6-бет). Ал Мұхаммедтің (с.ғ.с.) пайғамбарлығы 40 жасында басталған, оған дейін керуенші болып жүрген қарапайым пенделердің бірі еді ғой. 40 жасында тау үңгіріне барып, оңаша құлшылық етіп жүргенде Жәбірейіл періште келіп тілдеседі. Ол осылайша бірнеше қайталаған соң ғана құдайдың періште арқылы жібереген сүре, аяттарын оқып, халыққа жеткізген.

Қайырлы болса Тәңірмен тікелей тілдесіп, сөйлесіп отырған. Осыған енді қалай илануға болады? Оның үстіне Қайырлының кітабында «Алла» адамды қорқытып-үркітіп, тура өз атынан сөйлейтін болса, қасиетті Құранда періште арқылы жеткен Құдайдың сөздері екінші және үшінші жақта өте сыпайы, инабатты мәдениетті түрде беріліп отырады. Мәселен, Құранның кез-келген аятын оқып көрейікші.

Бақара сүресінің бір аятында кімде-кім Аллаға шын ниет қылып, біреуге жақсылық істейтін болса, онда раббының қасында оған деген сыйлық бар. Ондай адамдарды қорқыныш білмейді, қайғы жоламайды делінген. Осының өзі көп нәрсені, еш жерде тіркелмеген, талдау-талқылаудан өтпеген, ислам дінін бұрмалап, өзге дінді дәлірегі Христиан дінін Құдаймен Библиямен уағыздап, өзін тікелей тілдесетін кермет күш иесі етіп көрсететін мұндай кітаптарды көпшілікке ұсыну қиянат болған. Алдағы уақытта адамды адастыратын мұндай алдамшы кітаптардан, жасағанның жалған ақылгөйлерінен сақтаған жөн.

Ал Қайырлының іс-әрекетіне келтірген қиянатымыз болса бізді Алла тағала мен марқұмның аруағы кешірсін. Біздің мақсат жұртты алдағы уақытта да осындай шығармалар шырмауына түсірмеу.

«Алматы ақшамы» газеті, №088. 31.07.1996.

 

РУХАНИ САНАМЫЗ АЗБАСЫН

 

Кейінгі кезде халық емшілігіне деген адамдардың көзқарасы және танымдық сенімі төмендеп барады. Күні кеше ғана ғаламат әулие атанғандардың бүгінде үндері өшіп қалғаны қалай? Сөздің шындығына келер болсақ, өздерін емшімін деп санайтындардың ішінде халықтың денсаулығы үшін нақты пайда келтіріп, таза әруақ жолында жүргендері 10-15 проценттен аспайды екен. 15-20 проценті әрі-сәрідегі емшілер болса, ал 60-65 процентінің есінен ауытқыған сипатқа ие екендігін көп жылдық арнайы бақылауымыз анықтап отырғанын ендігі жерде халыққа шын айтуға уақыт шындығының өзі жетелеуде.

«Асқақтасаң бір күні асыларсың, баяу жүрсең бәйгеге қосыларсың» демекші, асып-тасып асқақтаған әруақты әулиелер мен Алла тағалаға тыныштық бермеген «періштесымақтар» ендігі жердегі жасанды әрекеттерінің өрге баспайтындығын сезіп үндерін өшіргенімен, тарих олардың надандық әрекеттерін кешіре алмайтыны анық.

Бір кездегі республикалық денсаулық сақтау министрлігінің Алматыдағы «Халықтық», кейін «Шығыс халықтары емдеу орталығы» атанаған оның облыстардағы бөлімшелерінде Мәдина Досбалаева, Рашида Ермекбаева, Мая Қарамаева (бәрі Алматы), Әзіргүл Баялиева, Әбдіғапар Көлбаев (Жамбыл), Айбарша Тілеужанова (Атырау) сынды періште емшілердің жаңбырдан кейінгі саңырауқұлақтай қаптап кеткені жұртшылықтың есінде болар. Бүгінде солар неге көрінбей кетті? Әруақ қонған әулиелігі рас болса, олар халқының денсаулығы жолында ақырына дейін неге қызмет көрсетпейді? Міне бұл сауалдар бүгінде әлі жауабын таба алмай келеді. Жалпы халық емшілігіндегі ғылыми жұмысқа әлі жол ашылмағандай. Жеті жылдан бері қанатымен су сепкен шынайы халық емі жөнінде бірде бір игілікті мақала жазылған жоқ. Теле-радио арналарынан да үндері шықпайды. 300-700 теңгеден ақы алып, тауыққа жем шашып шақырғандай, халықты «кел, кел» деп, алғанын арттырып, берерін кеміткен, мұндай «жалған ғылыми» орталықты осы заманғы үкіметтің оптимизация саясатына орайластырып жабудан басқа амал жоқ сияқты. Орталықтың ғылыми еңбегі  – оның бас дәрігері (Ерәсіл Әбілқасымов) құрастырған 100 «Народный целителей Казахстана» кітапшасы (1992 ж. Алматы). Орыс және қазақ тілінде (1993 ж.) екі жүз мың данамен шыққан «жалған әулиелерді» насихаттаушы бұл кітаптағы бір жүз емшінің 70-80-нің ем жасамағаны қашан? Көбі орталықтың нарықтық қысымына шыдамай, емшілігін тастап кеткен. Ал жоғарыда аталған кітапша ел арасында екі есе құнымен әлі күнге сатылуда. Үкімет дүкендерінде 12-30 теңгеден өтпей тұр. Қарапайым сырқат жандар осындай емшісымақтарды іздеп елдің бір шетінен екінші шетіне сандалуда. Ендігі жерде мұндай арамзалардан сақтанған жөн. Ол үшін таза емші болам дегендерді жекешелендіріп, өздерінің тұрақты тұратын жеріндегі әкімшіліктің шешімімен жергілікті дәрігер бақылауында жұмыс істету қажет. Емші табысы жергілікті бюджетке түскен жөн. Емшісі мен дәрігері қасынан табылатын халықтың денсаулығы да ұдайы бақылауда болмақ». Емшілер жұмысын бұлайша реттеу оларды әртүрлі айыптаулардан қорғауға да себепкер болмақ. Сонымен бірге бұл іске заң және салық органдары уәкілдерін де тартып, кейбір ұяттан безген, халықтың қалтасын қағуды мансұқ етіп жүрген әулие  емшілер табысын реттеп отырудан ұтпасақ ұтылмайтынымызды да ескерген жөн дер едік.

Елдегі рухани тәрбиенің төмендігімен кейбір мәселеге мән бере бермейтінімізді өз ішіміздегі кейбір ірі қаламгерлер мен ғалымдарымыз да пайдаланып о дүниелік болып кеткен билер мен ғалымдарымыздың әруағына тіл тигізуін өздері жүзеге асыра алмаған соң, қазақ баспасы беттерінде жүрген ағайындар ішіндегі жазушылардың теріс пиғылды мақалаларын жариялатып, аруақты емшісымақтардан да асып түсуде. Бұл, әрине өз алдына жеке сөз етуді қажет ететін  әңгіме.

Ал бүгінгі мына шағын мақаламызда жылтырағанның бәрінің алтын болмайтынындай, емші дегеннің бәрін бірдей стихиялы түрде қабылдай бермей, адамзат денсаулығы үшін адал қызмет ететіндерін ғана заңдастыру қажеттігіне назар аударғым келеді. Алла тағала  арам пиғылды, жалған әруақты жандардың азғыруынан сақтасын, халқымыздың рухани сапасының азбауына қорған болсын.

«Көкшетау» газеті, №83, 20.03. 1997 ж.

 

БӨЛІНГЕНДІ БӨРІ ЖЕЙДІ

 

Еліміз егемендігін алғалы әр салада көп өзгерістер болғанымен, өзінің ұлттық мемлекетінде тіліміз бен дініміздің жесірдің жетім баласының күнінен де төменгі халде екенін жасыра алмаймыз. Тіл мәртебесінің заңы қабылданды. Өте қуанышты, тек оның іске дұрыс асуына, ұлтжанды, іс үстіндегі жүрген азаматтарымыз қолдау көрсетсе нұр үстіне нұр.

Қазіргі уақытта дін жөніндегі мемлекеттік заңымыздың солқылдақ, әрі дәрменсіздіген тоқсаныншы жылдардың басынан-ақ  осал жерімізді білген шет елдердің миссионерлері (діни үгіт таратушылары) алғашында әртүрлі көмектер беру, шет тілін оқыту, шет елге тегін оқуға қабылдау, жәрдемдер жіберу, екі жақты бизнестік бағыттағы ұйымдар құру, тегін емдік қызметтер мен дәрі-дәрмек тарату, экологиялық тексеру, әртүрлі форумдар өткізу арқылы оған жастарды тарту т.б. толып жатқан айла тәсілмен Қазақстанның басты қалаларына қонысын тұрақтандырды. Қазір бұлардың бөлімшелері елді мекендерді де жаулап алып, өздерінің қызметтік көмек түрлерін өзгертіп, тіпті қаракөз жастар ғана емес, орта жас пен кәрілерді де,  өз қамқорлықтарына алып, христиан, будда, католик, т.б. діндердің көп салалы түрі бойынша алғаш аздаған адамдарды шоқындырса, қазір шетелдіктер өз қаражаттарына салдырған шіркеулерінде шоқындыруда.

Иисус Христос құтқарушы деп, насихаттайтын аударма кітаптарды миллиондаған тиражбен әр үйге өзіміздің қаракөздер таратуда. Сөйтіп, бір шаңырақ астында әкесі ислам дінін, баласы христиан-баптист, ал қызы кришна дінін, немересі христиандық католик дінін қабылдаған қазақ отбасылары күн сайын көбеюде. Мысалы, қазақтың үштен бірін құрайтын, тілімізді, дінімізді, ата-баба дәстүрін сақтаған деп мақтан ететін, бүгінде республиканың дінбасының, облыстық, аудандық және ауылдық мешіттерінің бас имамдарының отаны – Шымкент қаласында «Қазақ баптистері шіркеуі» дүниеге келді. Осы қалада шет елдің христиан, будда діндері бойынша жұмыс жүргізетін он бестен астам ұйымы болса, соның ішінде Оңтүстік Кореяның христиандық төрт-бес бағыттағы орталығы және бар екен.

Шет ел доллары осылай рухани байлығымызды жаулап, дініміз исламның рөлін төмендетуде. Сөйтіп, әр діндегі отбасылар пайда болып, әр діндегі көршілер мен рулар ортасында алауыздық пен төбелес етек алуда. Ең сорақысы, басқа дінге енген қазақтарды «әкелері» ие болып, ұлт намысын өз елінде таптап, бір өліп отырған жандарды екі өлтіріп, ата-ана және туыс-туғандарын жерге қаратып, жазылмас дертке айналғалы қашан.

Алғашқы кездегі осалдығымызды пайдаланып, қазаққандылар ішінен «Ислам, христиан діндерін біріктірем, мен ақырғы пайғамбармын», - деп қазақша бір ауыз сөз білмейтін алматылық «Ақбекет әулие» атанған Бекет Тұрсынов деген өзін ашықтан-ашық жариялап, мектеп, жоғарғы оқу орындары мен орыс тілді қоғамдық орындарда өз үгітін жүргізіп, өзінің баспадан шыққан «Алланың дүниеге жаңа сәлемі» деген отыз беттік кітапшасын үгіттеп таратып, оған діни шала сауаттылардан «жақсы» баға алғанымен, қазір зымияндықпен дінін сатқан сатқын екеніне, оқымысты еместігіне қарапайым халық та түсінгендей.

Бұл аз десеңіз, Үндістанның Қадия қаласында дүниеге келген Ғұлам Мұртазаұлы деген: «Мен ақырғы пайғамбармын», - деп өзін жариялап, исламды екіге бөліп, «Қадия ни» дінін ұсынды. 1947 жылы Пакистан азат болғанда елден қуылды. Оның орталығы Англияның Лондон қаласына орын тепті. «Қадия ни» атауын «Ахмедия діні» деп ауыстырды. Бұл ұйым да дүние жүзіндегі мұсылман елінің ұлы адамдарын өз торларына түсіріп, сол арқылы мұсылман елінде өз уағызнамаларын жүзеге асырып, бөлімшелерін де ашуда. Соның республикада, Әділет министрлігінде тіркелген ұйымын қазір Лондонда тұратын абайтанушы жазушы Роллан Сәрсенбаев басқарады. Бұл діннің мұсылман дініне қарсы дін екені жөнінде Меккеде жүз қырықтан астам мұсылман мемлекеттері дінбасыларының 1974 жылы 10-маусымда қаулы қабылдағанына қарамастан, қазір төрт проценттен астам мұсылмандар осы «Ахмедия» дінінде екен. Бұл жөнінде ғалым-аудармашы Халифа Алтай 1996 жылы халықаралық «Түркістан» газетіне мақала жазып, теледидар мен радио арналарынан айтып, ескертті де. Биылғы жылдың өзінде де шет елдерден келген әр түрлі көмектер оқу, емдік кітаптар т.б. христиан дінін уағыздап, әр топтағы адамдарды шоқындырып жатса да оны тексеріп, шара қолданып жатқан үкімет, әкімшілік және заң орындарын көрмек тұрмақ, естісек құлағымыз керең болсын.

Елбасын сыйламаған елдің бірлігі кетеді. Құдайға шүкір, елбасының ар-ожданына кір келтіретіндерге қарсы шара қолданаты заң бар өте жақсы. Ал діні бұзылған елдің отарына қасқыр тиген қойдай сай-сайға тарап, құрып кетерін сезсек, енді Тіл заңын қабылдадық демей, тез арада дін бостандығы заңын (Ресейде осындай заң жобасы қабылданды) қабылдауды тездету және дінбасыларының азаматтық құқын қорғау заның шығару да қажет іс. Дін халықтың бас идеологиялық тәрбие мектебі болған жерде ел бірлігі де, байлығы да, сыйластығы да, болары және қылмыс атаулының жойылуы немесе азаяры анық. Қысқасы, діни сенімі дамыған ел өз сотқарын өзі тәрбиелеп, елін жауыннан қорғайтынын біз емес, бізге ос жерді мұра еткен, Қазақ мемлекетін құрған о дүниелік бабалар тәжірибесі растайды.

Қазақстан жерінде 1300-ден астам тіркелген әлі тіркелмеген қоғамдық бірлестіктер 40-тан астам діни бағытта жұмыс істейді екен. Осының ішінен бір бағыттағы – ислам дінінен басқалары елімізді отарлау мен халықты аздыру жолында жан терін төгіп жатқандар аз емес пе? Өзіміз бастап дін басқармасының бас муфтиі  Ратбек қажы Нысанбайұлын сонау 1991 жылдың 13 желтоқсанында Алматы қаласыынң бас мешітінде сойылға жықтық. Бүкіл әлем елдеріне ұятқа қалдық.

Бұл сотқарлар кім десек, ол оңтүстіктен ұйымдасқан, құрметті муфтиіміздің өз жерлестері, замандастары мен шәкірттері еді. Сол жылы муфтидің құқын қорғауда заң осалдық жасады.

Мен биыл республиканың оншақты облыстарында іс сапармен болдым. Құдайға шүкір, 1994 жылы мешітінің орны жаңа белгіленген солтүстік пен орталық аймақтың  облыс орталықтарында екі-үштен мешіт ашылып, халық Құдай үйіне құлшылық етсе, жас-бүлдіршіндер мен жастармызды медреселерден көріп, Аллаға құлшылық етіп, ішімнен жақсылыққа жетулеріне тілек еттім. «Орнында бар оңалар» дегендей, кешегі Мағжан Жұмабаев, Ғабит Мүсірепов, Сәбит Мұқанов, Сәкен Сейфуллин, Балуан шолақ, Абылай хан мен Кенесары хан және Бөгенбай батыр мен Амангелді Иманов батыр елі атанған солтүстік облыстардың азаматтары парасаттылықты  сақтап, қорғап, ұлтын, тілін, дінін және дәстүрін алға дамытарына өз басым сенемін және оларға Алла тағаладан жақсылық тілеймін. Тілек қабыл болсын, ағайын! Тек жоғарыда айтылғандай, басқа діндердің шырмауында кетіп жүрмейік.

«Солтүстік Қазақстан» газеті, №96, 03.12.1997 ж.

 

ҚҰДАЙ АТАҚҚҰМАРЛАРДАН САҚТАСЫН!

 

Бүгінде дінімізді насихаттап кітапшалар шығарып таратып жүрген адамдар, құдайға шүкір баршылық. Олардың басым бөлігін әйелдер құрап отыр десек қателеспейміз. Солардың арасынан Алматылық Сәуле қажы Бекенова Ақтөбелік Қализа қажы Құттыбаева сынды иман жолындағы жандарды ерекше атауға болады. Олар өздерін-өздері жарнамалайды, марапаттамайды. Баспасөз назарына да ілеуде бір болмаса, қайта-қайта іліге бермейді. Рас, бүгінде «Емшісымақтардың» тоқсан пайызынан астамын әйелдер құрайды екен. Халық денсаулығын жақсартуды әйел-аналар қолға алып жатса, оған әрине қуанамыз. Тек бір көңіл толмайтыны солар азан шақырып қойған аттарын өзгертетін әдеттерге бой ұрып жүр. Бұрынғы ата-бабаларымыздың заманында атақты  адамдарға қосымша атты халық таққан. Ел болып солай атап кеткен. Ал қазіргілер ше... Адамда ар-ұят болу керек қой.

Мәселен, Ақтөбеден аспан әлеміне көтеріліп, 33 қабат (7 қабат емес пе?) ғаламды шарлап жүріп, онда Арыстан баб бабамен қол алысып, от болып жанып тұрған Құдаймен сөйлесіп,  пейіштегі бабалар дастарханынан дәм татып одан кейін тозақты аралап көріп, ол жақтағылардан жердегі ұрпақтарына сәлемін жеткізетін, кейде көңілі түссе келіні Күлмирасын да ала баратын, жол жөнекей өзіне ұқсаса Алматылық ғарышкер Элмирасы қонақ болатын ғарышкер «үлкен апа» – Зәуре Әлімжанованың («Жас алаш» 18.04.1996) осы айтқандарына мән беріп көріңізші Сондай-ақ Мұса (ғ.с.) сияқты екі алақандарынан нұр шашқан Алматылық «Күлтай ана» - Күлтай қажы Әлиева мен «Алып ана» Алтын қажы Сабалиева және шымкенттіктер «Ақ әулие» - Мария,   Қарағандылық «Сайтжан әулие» тағысы тағы бірі Жүсіп (ғ.с.)  сияқты түсінде Алладан аян алып белгісіз планеталарға ұшып барып бейтаныстарға ем жасайтын Алматылық «Алланың елшісі»  әрі «Зура әулие атанған» – Зура Бекбергенова Сыздыққызы сынды әулиелер өзіңше бір қауым.

Түсімізде аян берді, сен менің рухымнан жаралдың деп өздеріне  аруақты аналар есімін  берген қызылордалықтар «Фатима-ана» - ------- ене» - раушан, «Қарашаш  ана» - Гүлзиралар бар.

Өлгенде орайтын (матасын) тірісінде де оранған олар жаз айларында киелі бабалар кесенелеріне барып тыныштық бермейді. Кейбіреулері бір ауыз Құран дұғасын білмейді, шариғат заңына қайшы қылықтар істейді. Әйтпесе бейіт басында бейсенбі, жұма күндері түнімен зікір салар ма еді? Емдік сеанстарын аруақты жерде жүргізуінінің өзі жағанды ұстатады. «Әулиелер» алдымен ұстаздың алдынан өтеді. Шәкірттің «әулиелік қасиетін» ашқан ұстаздың коммерциялық прокат, көшірме, жаздық, күздік, қыстық, көктемдік,» – деген баталары да бар. Және бағалары әр түрлі (25 мыңнан 100 мың теңгеге дейін). Бата алған шәкірт ұстазына есеп беріп және табысының жартысын төлеп тұру заңы да бар екен.

Бұл аз десеңіз, батаны сұрамай-ақ береді. Әрине күштеп. Тіпті Қызыордадағы «емшісымақтар» қолдан қасиетті Құранның мәкетін жасап оны  жеті рет айналып шәкіртіне «кіші қажылықты» беріпті-міс.

Өзінің баласын үш рет қасиетті Түркістанға ертіп бардым деп Жамбылдық емші Лиза Мешітбайқызы беделді газеттің белді тілшісіне мақала жаздыртты (1997). Мұсылмандар үшін тек қана Пайғамбарымыз Мұхамедтің  (с.ғ.с.) денесі жатқан. Құран Кәрімнің ақырғы аяттары түскен Мекке ғана қажылық ететін  қасиетті орын екенін біле тұрып, тілші екеуі екінші Меккені Түркістан етіп, қолдан «кіші қажылықты» емші Лизаның он беске толмаған  ұлына ұсына қойыпты. Бұл қалай? Шариғат  жолын осылай бұрамалауға бола ма? «Ақыр заманды» білетін Алматылық көріпкел Эльвира шықты (бұрынғы тараздық). Оның жалған теориясына сенген қаламгер Зинат Жалайыр «құнды» мақаласын жазып елді дүрліктірді. («Жас Алаш» 10.11.1995).

Жоғарыдағы «апалар мен әулиелер» өздігінен сөз құрастырып мақала жаза алмайды. Мәнді рухани сөзді де, діни сауатты жоқтар да бар араларында. Бұл «бикелерге» өздерінің көп салалы мамандығы бойынша «меншікті хатшылар» жұмыс істейді.  Тірлігіндегі кінәсі үшін қатты өкініп жүргендері де жоқ емес...

Батыстан басталған әйелдердің «әулиелік, аналық» аттары, шығысқа қарай бағыт алуда. өте ірі атаққа ие болған, өзінің қолдаушы, демеуші, жазушы, «хатшылары» арқасында,  бүкіл «Қазақстан – Ақ анасы» атанған, өзінің «ақ туы» бар, отыз бес жастағы екі балааның анасы «ақ-ана» – Зейникамал Қоржынбайқызы Байжанова ғайыптан пайда болды.

«Жетісу» газетінде (26.03.1998 ж.) жарияланған оның  өсиетнамасы кешегі идеология басшыларына қолдан жазып беретін коммунист хатшылардың сөзінен аумайды. Бұл қолдан Құдай жасағанмен бірдей ғой. Қазақ жаңа заман дәуірінде ғана емес, көне заманда да, өз тарихын білген халық. Қазақ күнби өз жарлығымен Қазақтың шежіресін жаздыртып кеткен. Анасыз қазақ болмаған (Өтейбойдақ Тілеуқабылұлы. «Шипагерлік баян». «Жалын» 1996 ж. 40-25 беттер). Шындығына келгенде, Зейникамал  қатардағы емші ғана. Ол әлі әлемдік дәрежеде сынға түскен жоқ, ол бұрынғылардың емшілік стилін қайталауда. Сауаты да шамалы жан-жақты теориялық дайындығы жоқ адам өздігінен  қалай «қазақтың анасы» болмақ? Зейникамал ханым «Ақ жол» ұраны  жасанды, халық емінен хабарсыз, қаламы жүйрік, танысы мол адамдардың бершен үндеуі екеніне мен Алла алданда жауап берейін! Әлін білмеген әлектер аруақты бабаларды да әурелеп бітті. «Ақ анасы» Арыстанбаба бабадан бастап шуыртқан әулие-әмбиелерді баталарына қоспаса, дұғасы қабыл болмайды деген Құранда аят жоғын ескерсек енді жасанды әртістіктен арылып, аруақтарға тыныштық беретін уақыт жетпеді ме?

Әйел адамның бата беруі, Ислам дінінде шариғатқа қайшы келеді. Жетпіс жастағы әйел жеті жасар бала отырғанда дастарқанға дұға оқытуға болмаса, ал алпыстағы апасы бес жасар бала отырғанда бата жасамайды, – деген шариғат заңын неге бұзамыз?

1990-1992 жылдары жамбылдық (Мерке) Әтіркүл Баялиевадан батаның көкесін ұйымдастырған қазақ теледидарының шекесі қызған жоқ. Қазір теледидардың сол кездегі басшылары Әтіркүлдің кім екенін білмейді.

Десек те «Жетісу» газеті  бюжетіндегі суреттер және «Рахат» телеарнасы арқылы «мен – қазақтың анасымын» әрі  «ақ анамын» деп жар салған Зейникамал қарындасым қазақтың ақ сақалдасына да, қара сақлдысына да, басына да, жасына да қолын жайып бата беріп тұр. Алла кешірсін! Сонда көріпкел Майқы би бабамыз:

Еркек билік тұл болар,

Сиыр пұл болар,

Еркек жасып ит болар.

Қатын тұлданып би болар,

Жер тақыр болады.

Жұрт бақр болады.

Енді төрт мың жылда,

Дүние тамам болады, – деген болжамы еске түскенде жоғарыдағылардың әрекеті үшін Алладан және күллі ата-баба әруақтарынан кешірім сұрап, дұға бағыштадым.

Бәріміз де сүттен ақ, судан таза емеспіз. «Құдай ұрған оңалдар, әруақ ұрған оңалмас!» тәубаға келейік, ағайын! Аруақтарымыздың назасына қалмайық. Алла сақтасын! Бабалар рухы кешірсін!

Қорыта айтқанда «атаққұмарлардың» айтқанымен жүрген Зейникамал «ақ-ана» сымақтың «ақ туының» - астына жиылмай, жаратушы Иеміз бір аллаға құлшылық қылып, бес уақыт намаз оқып, діни сауатымызды көтерейік, шариғатты мұсылмандық қағидаларды үйренейік. Сонда дін жоылмен пайда  көздегендердің аяғына тұсау өз-өзінен-ақ салынар. «Атақұқмарларға» сенсек, ол өзіміздің білместігімізден. «Жасанды әулиелердің» өз орнын табатын уақыт жетті.

«Шапағат-Нұр» журналы, №5, 1998. 

 

 

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32

в начало